Geschiedenis EZS

In 1978 is de Stichting Enkhuizer Zeevaartschool opgericht met als doel onderwijs te bieden aan mensen die werkzaam zijn in de zeilende beroepsvaart. Door de jaren heen hebben ook mensen met een andere (niet professionele) achtergrond de weg naar ons onderwijs weten te vinden.

Zeevaartkundig onderwijs in Enkhuizen

Het zeevaartkundig onderwijs in Enkhuizen ziet terug op een lange traditie. Reeds in de 16e eeuw, in een tijd dat zeilschepen vanuit deze toen belangrijke stad zo’n beetje alle wereldzeeën bevoeren, gaf Lucas Janszoon Waghenaer (1534-1605) er al les in zeevaartkunde.

Met de komst van de stoomschepen en betrouwbare motoren verloor de commerciële zeilvaart in snel tempo haar bestaansrecht. Klippers, schoeners, barken, tjalken, schokkers, skûtsjes en andere grote of kleine zeilvrachters verdwenen van de rivieren en de zeeën. Daarmee verdween ook de zeilopleiding en kennis over het zeilen met grote schepen.
De ommekeer kwam in de zestiger jaren van de vorige eeuw. Een jonge generatie begon de nog resterende wegterende en roestende schepen te restaureren en weer in de vaart te brengen. De kosten hiervan werden betaald door het varen met belangstellenden.

Langzamerhand is dit overgegaan in een volwaardige bedrijfstak met goed opgeleide mensen.
​Inmiddels varen er weer zo’n 450 traditionele schepen rond in Noord-West Europa. Ook op de wereldzeeën en in grotere zeehavens zijn de tall-ships weer in kleine getale te vinden. Al deze schepen en ook hun bemanningen moeten tegenwoordig aan steeds strengere eisen voldoen. En dus zijn er hoogwaardige opleidingen nodig.

De zeevaartschool in Enkhuizen is wereldwijd de enige school die nog zeevaartkundig zeilonderwijs geeft. En ze heeft dus een unieke positie en kracht.